Biz mi yaşamayı beceremiyoruz?

0

dreamsYaşamak mı zor yoksa biz mi yaşamayı beceremiyoruz?  Son zamanlarda kafama takılan ve ne kadar düşünürsem düşüneyim kendimi tatmin edecek mantıklı bir cevaba ulaşamadığım soru. Hayatta karşılaştıklarımız, isteyip elde edemediklerimiz, belki de olmayacağını bile bile peşinden umutla heyecanla koştuğumuz hayallerimiz… Hepsi bilinçaltımızda yer etmiş şeyler.

Hayallerin suya düşmesi, istenilen şeylerin hep olumsuzluklarla sonuçlanması insanın yaşamını doğrudan etkileyen şeyler. Peki hayat bu kadar mı zor? Niçin tüm olumsuzluklara rağmen direnip niçin huzurlu yaşayamıyoruz. Yaşadığımız olumsuzlukları çözmeye çalışmak, çabalamak yerine hayat zor, olmuyorsa zorlamanın anlamı yok diyerek olumsuzlukları kabullenmiş, içimizde derinlerdeki o “Başarabilirim, bu olumsuzluğu aşabilirim ben!” çığlığını bastırmışız. Sanırım insanoğlunun en büyük hatası bu. Bir süreden sonra “yok abi ya olmuyor” deyip vazgeçmek. Benim de düştüğüm en büyük hatalardan biri. Fakat son bir kaç gündür düşünüyorum. Vazgeçmek te bir şey kazandırmıyor. Hayat, kum saatinde akan kum misali vazgeçip, çabalamasak da akıp gidiyor. Madem zamanı durduramıyoruz, çabalamayı da bırakmayalım. Hedeflerimizin, hayallerimizin peşinden koşalım. Bu duyguyu farkettim ve aşmaya çalışıyorum. Yeniden denemek, olmuyor deyip yılmamak, çabalamak için kendime yeni bir not düştüm ve içimdeki o çığlıkla beraber haykırıyorum: “Başkaları yapabildiyse, ben de yaparım”

Hayatımızdaki olumsuzlukları yok etmek için bir yerden başlamak gerekiyor, geç kalmamak için acele edin. Unutmayın zaman şu anda akıyor.

basari-hayaller-hedefler

Not: Can sıkıntısı ve sınav bunalımı böyle şeyler çıkarıyor sanırım ortaya. Yine de okunacak bir yazı oldu sanırım :)

Bunları da beğenebilirsin Yazarın diğer içerikleri

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.